Murat’ın BLW Günlüğü – 03

Kahır kahır kahır:)

Bir kahır günlüğünde daha buluştuk:) Bu çocuk henüz katı gıda yemek istemiyor.

O kesin.

Katı gıdalarla oynamak istiyor mu? O da gününe göre değişiyor. Bazı gün geliyor Göksel’le bütün motivasyonumuzu kaybediyoruz; “yok” diyoruz, “biz lapa mapa bir şey yapalım çullanalım üstüne hınzırın!!” Sonra bir dakika sonra bir bakıyoruz eline almış elmayı söylene söylene elinde çevirip inceliyor.

Bugüne kadar tanıtım günlerinde tattığı (burada yazar “TATMAK” fiilini sınırları zorlarcasına geniş bir anlamda kullanmıştır. Zira eliyle alıp mıncırıp atmak ve sonrasında elini yalamak dahi bu kapsamda değerlendirilmiştir. Burada takdiri okuyucuya bırakıyor, “AAAA ay zavallı kadın ya! Onu bile yedi saymış” deme hakkınızı saklı bulundurduğunuzu biliyoruz) sebze ve meyveler şöyle; Yeşil kabak, havuç, patates, balkabağı, enginar, avokado, kara kabak, elma, salatalık ve muz. Bir kere havuçlu patatesli sulu köfte yemeği yaptım ona.blw 03

Tarifi çok basit. 1 havuç, 1 patates, kuzu kıymadan köfte yuvarlayıp suda haşlama:) Daha sonra içine saf zeytinyağı ekledim 2 çay kaşığı, o kadar. Burada plan, “acaba çocuk eciş bücüş buharda haşlanmış sebze meyve mıncırmaktan mı sıkıldı“yı anlamaktı. Sebzeler yine parmak boyutunda ve köfteler de tutabileceği kadar büyüktü. İçine maydanoz ve soğan da ekleyebilirsiniz siz ilerde. Ben bir bakmak istedim sırf kıyma yiyecek mi diye.

Sonuç: Göksel ve ben ertesi gün sebzeli köfte yedik:)

Salatalıkta istediğimiz gibi bir geri dönüş aldığımıza inanıyorum. Hafta sonu Göksel’in ailesi ve kuzenleriyle kalabalık bir kahvaltı sofrasındaydık. O da bizimle sofraya oturdu. Yanımda onun için avokado getirmiştim ama orada sadece kendini değil bizleri de yemyeşil bir hale sokacağından emin olduğum için avokadoyu eve saklamayı uygun bulduk:) Onun yerine kahvaltılıkların arasından 1 dilim salatalık verdik. Yaklaşık 10 dakika boyunca inceledi yaladı, emdi, ısırdı, yere attı, yeni dilime de aynı muameleyi çekti.

Demek ki tezimiz doğru.

Gill Rapley ve Tracy Murkett boşa konuşmamışlar! 🙂 Bu çocuk ortama dahil olmak istiyor. O da bizler gibi davranmak istiyor. Çok kuvvetli bir taklit etme iç güdüsü var. Önce bizlere baktı; sonra salatalığı alıp, o ana kadar 1 aydır göstermediği kararlılıkla ağzına götürüp kemirdi. Evdeki tadım günlerimizde de akşam yemeklerinde babayla beraber sofraya oturduğumuzda, önüne her ne koyduysam ağzına götürüyor, tadına bakıyor. Sadece benimle sofraya oturduğu kahvaltı ve öğle yemeği seanslarımızda ise genelde yemekler yere fırlatılıyor, elde sıkılıp püresini çıkartmak marifeti ile anneye “ben bunu yemem arkadaş” mesajı dramatik bir şekilde verilip mama sandalyesi tepsisinde o yemek mundar ediliyor.

Varsın edilsin:)

Bazen üzülüyorum; moralim bozuluyor ve hevesim kaçıyor. Acaba bu çocuk yemeyen bir çocuk mu olacak? Ya ben o kaşıkla bebeğin peşi sıra koşan, saç baş yolan annemi olacağım? diye kendi kendime sorduğum zamanlar oluyor. Ama sorgularken bile kendime cevabımı veriyorum. Çünkü kafamda oluşan resimdeki bebek ne Murat, ne de arkasından cinnet getirerek koşan anne benim. Murat yemeği sevsin ya da sevmesin; bu çocuk bir insan. Yaşamak için gıdaya ihtiyacı var. Ve şuan bizim evimizde hayatta kalma içgüdüsü en kuvvetli canlı da o.

Dolayısıyla eğer beslenmesi gerektiğini düşünürse beslenir, keşfetmesi gerektiğini düşünürse keşfeder, oynaması gerektiğini düşünürse de oynar. Ben onun bu yaratıcı sürecinde sadece iyi bir destekçi olabilirim ancak; yönlendirici asla olamam. Olmak istediğim anlarda da, içi her türlü sebze dolu zeytinyağlı kaşığı kafama yemek suretiyle gerçeği tekrar hatırlarım. Murat kendi hayatında söz sahibi bir insan 🙂

Şimdi bu sözleri emzirmenin rahatlığı ile söylemiyorum. Çok şükür emziriyorum. Murat’ın memeyle olan ilişkisinde bir sorun yok. Dolayısıyla Murat 9 -10 aylık olana kadar eğer bu durum değişmez ise, tanıtım yapmaya devam ederiz. Öyle inanıyorum ki, Murat da bir kaç ay içinde yemeğin, beslenmenin, memenin dışında da gıda alması gerektiğinin bilincine o zamana kadar ulaşmış olacak ve ufak ufak yemeye başlayacak. Bu durumda olup da emzirmeyen anne varsa, aynı durum onlar için de geçerli.

Murat’ın süt kardeşi Zeynep Ela’nın annesi, canım arkadaşım, felsefe öğretmeni Melek, bana o umutsuzluk anlarımdan bir tanesinde hatırlattığı gibi, kitapta da aynen bu bilgi geçiyor. Zaten bebekler 9. aya kadar beslenme ihtiyaçları olduğunu bilmeksizin tatları, farklı dokuları tanımalı. Onları bu aşamada yemek yemek için zorlamak, ileride hayatta kalmak için gereksinim duyacakları yemek ile aralarında kalıcı zorluklar yaratabilir. İnatlaşmadan, zevk alarak yemek yemek, sağlıklı beslenmek her bebeğin hakkı. Bu hakkı da onlardan sırf kendi vicdanımız rahatlasın, kendi korkularımızı yenelim diye mahrum etmemek gerekir.blw 03-3 blw 03 -4

(Yazar burada, bebeği henüz 9. 10. aydan uzak olduğu için gönül rahatlığı ile atıp tutuyor. Kendisini o günlerde tekrar bu sözleri hatırlatıp yorum isteyeceğiz 🙂 )

Ben de artık 7.5 aya yaklaşan Murat’a daha değişik gıdalar tanıtmaya karar verdim. Öncelikle uzun zamandır eksik bıraktığım yoğurt ve kefiri deneyeceğim. Maalesef elimde olan mis gibi yoğurt mayamın sonuncusunu başarısız bir yoğurt denemesinde kaybettim. Dolayısıyla önce iyi bir organik yoğurt bulup, ondan maya ayıracağım. Daha sonrasında günlü süt/ pastörize süt/ organik süt/ çiğ süt tartışmasında boğulduğum için tanıdık bildik bir hayvan sahibi dostumuzdan edineceğim sütle yoğurt ve kefir üretimine geçeceğim. Sonra da ver elini kahvaltılar! Belki annesi gibi yumurtayı sever diye umutlanıyorum. Ben çocukluğumdan beri protein fazlasıymış, tansiyonmuş dinlemeden önüme kaç yumurta konursa yiyen biri olarak, Murat’ın yumurtayla ilişkisini çok önemsiyorum. Zira yumurta candır:)

Ah bir yese… ah bir yese. Çok hevesliyim! Ona ne yemekler yapacağım! Şimdiden BLW kitabındaki tariflerden evde denemeye başladım bile. Hazırım Murat! Hazırım oğlum! Ağzına götürüp de mutlu olduğunu gördüğüm ilk günden itibaren çok eğleneceğiz oğlum.

Bütün bebeklerin yemek yemeyi sevdiği bir dünya diliyorum bugün!

Herkese sevgiler:)

Paylaşmak isteyen buraya!

4 comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *