Taşınıyoruz

Çok kısa sürede taşınma kararı verip, İstanbul’un bir ucundan öbür ucuna taşınma hevesine giriştiğimiz geçtiğim ay boyunca çok yazı yazamadım, farkındayım. Bu hafta son düzlüğe gelmiş bulunuyoruz.

Taşınma öncesi son 4 gün. Çok duygusal günler geçiriyorum; hem hemen gitmek istiyorum; sanki hayatı durdurdum oraya gitmeden devam etmeyecek gibi geliyor, hem de bu Göksel’le ilk evimiz, ilk yuvamızı bırakma fikri ağırıma gidiyor.

Ama ben bu evi çok özleyeceğim. Çünkü her şeye olduğu gibi bu eve de gereğinden çok bağlandım. gelişememiş bir insan türüyüm. Her şeye ve herkese haddinde çok bağlanma karakterimin en dominant özelliği herhalde. Salonumdaki mavi duvarımı olduğu gibi evden söküp yeni eve yerleştirmek istiyorum mesela. Evin her anlamsız köşesinin fotoğrafını çekip ilerde Murat’a anlatmak istiyorum ilk evini. Sanki hatırlasa ne olacak, bilmese ne olacak.. Anlamsız çabalar içindeyim.

Gereksiz duygular selindeyim. Düğünden bir gece önce onu evden koparacak adama kıl olan Esra gibiyim. Yine aşırı hissiyatlara yanlış yönlendirmelerle dayanma çabaları.

Ben şimdi bir kaç gün koştur koştur toparlanayım, haftaya yeni evimden merhaba diyeceğim sizlere. Bir de ordan bakalım hayata.

Herkese dengeli hisler, aşırışız bağlanmalar dilerim:)

Paylaşmak isteyen buraya!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *